Gele VW-bus met BOB-logo verbouwd tot DJ-set

Bob heeft al 25 jaar geen druppel op

Nederland kreeg er eind 2001 een werkwoord bij: bobben. Vijfentwintig jaar later weet iedereen wat dat betekent. Geen campagne heeft het gedrag van de Nederlandse automobilist zo effectief veranderd als Bob. Oud-IenW-medewerker Koos Tamis was er vanaf het eerste uur bij. “Het begon met een pitch die ik nooit zal vergeten.”

Minister Netelenbos is in 2000 enthousiast over de Belgische Bob. Tamis nodigt vier reclamebureaus uit om een Nederlandse versie te bedenken. Drie zijn er al geweest. Strak in pak, een stapel moodboards onder de arm met keurige ideeën erop. De commissie kijkt elkaar wat verveeld aan. Allemaal één pot nat. Dan komen Eugène Roorda en Mart Boudestein binnen. Mart in een hawaïhemd, met een kapsel alsof hij net uit bed komt. Eugène in een leren jasje. Ze hebben alleen een tasje met boekjes bij zich. Met zijn diepe basstem begint Eugène voor te lezen. De commissie kijkt elkaar aan, maar al snel maakt de verbazing plaats voor enthousiasme. Roorda wint de opdracht.

Grafkisten en glaasjes

Koos Tamis: "Vanaf dag één was het glashelder: Bob drinkt niets!"

Tamis is inmiddels met pensioen, maar hij vertelt het alsof het gisteren was. Hij geldt als de founding father van Bob. “Sommige collega's dachten dat ik Bob heette”, lacht hij. “Al sinds de jaren negentig reed zo'n 5% van de automobilisten met te veel op. En qua campagnes was het een rommeltje. Reed je van Den Haag naar Groningen, dan zag je er onderweg wel drie of vier. De ene riep “Glaasje op, laat je rijden”. De andere liet grafkisten zien. Een derde probeerde het met een grap. Maar het had allemaal nul effect op het gedrag.”

Een nieuw werkwoord

In België liep al vijf jaar een campagne met de positieve held Bob. Tamis reisde met een collega naar Brussel om te kijken of Bob ook iets voor Nederland was. Roorda maakte er “Bob jij of Bob ik?” van. “Zo werd Bob een werkwoord”, zegt Tamis. “Je bent niet alleen de Bob, je bobt ook. De ene avond jij, de volgende je vriend. En vanaf dag één was het glashelder: Bob drinkt niets. Dat is nu al 25 jaar zo.”

Een rondje extra

Het Openbaar Ministerie zette speciale controleteams in, vooral in het weekend. Wie netjes nul blies, kreeg een Bob-sleutelhanger. Tamis ging vaak mee. “Bijrijders riepen “Ik ben ook de Bob, ik wil ook zo'n sleutelhanger!” Sommigen reden zelfs een extra rondje om nog een keer gecontroleerd te worden. Het werkte dus.” In 2002 had nog ruim 4% van de automobilisten in weekendnachten te veel gedronken. In 2017 was dat 1,4%: het laagste percentage ooit. De slogan haalde de Dikke Van Dale en Bob viel regelmatig in de prijzen.

Nog lang niet klaar

Een hele generatie groeide op met Bob. Maar succes is geen eindpunt. Bij de laatste meting, in 2022, reed weer 2,6% met te veel op. Bijna het dubbele. Bob wordt 25, maar met pensioen gaat hij nog lang niet.